BT-22 Juli ’88 – sp

Stadserf Bloembakken Verkeersdrempel Gekte

Onlangs, op een niet zo mooie zondag reed ik door het centrum van Putten. De laatste keer dat ik dat dee was al weer een paar jaar geleden. Zoals u zult begrijpen probeer ik als semi-anarchist zo weinig mogelijk in dit soort oorden te toeven maar mijn zus woont daar dus soms moet ik wel. Tot voor kort kon je redelijk gemakkelijk door Putten City gassen maar tot mijn grote ergernis had nu ook hier de Stadserf Bloembakken Verkeersdrempel Gekte toegeslagen. De riante brede dorpstraat was voorzien van uit bielzen (da’s modern) opgebouwde bloembakken en die stonden soms midden op straat! 
Als je daar niet tegen aan reed kon je altijd nog tegen willekeurig dwars op de weg geplaatste fietsenrekken knallen. Ook niet echt leuk lijkt me. Gevaar alom want er waren ook diverse verkeersdrempels aangebracht die nog zo vers en zo hoog waren dat mijn motorcross ervaring me goed van pas kwam. Net toen ik luid vloekend druk bezig was al die hindernissen (waaronder ook nog ongemakkelijke banken, hobbelpaarden en klimrekken) te nemen ging de kerk uit en alle gelovigen liepen ook zo maar ergens op straat omdat die oude vertrouwde en veilige trottoirs verdwenen waren. Hab ich das wieder? Het is allemaal zo ingewikkeld en verwarrend dat er ook nog es heel veel onbegrijpelijke verkeersborden staan die uitleggen van hoe laat tot hoe laat dingen verboden zijn. Als je al die borden wilt lezen en begrijpen mag je daar wel een half uurtje voor uittrekken en dat doen zelfs de gezagstrouwe Puttenaren niet.

Nou is Putten helaas niet het enige dorp/de enige stad waar de StadserfBloembakkenVerkeersdrempelGekte hard en genadeloos toegeslagen heeft. We kunnen zelfs stellen dat deze gekte internationale vormen heeft aangenomen maar vooral in Nederland zijn we er erg goed in. Qua dwaze ontwerpen lopen we voorop; we laten weer eens zien waarin een klein land groot kan zijn!
Getergde middenstanders die, net als hun klanten, niet meer bij hun winkels kunnen komen, kunnen op het gemeentehuis een kaart van het centrum kopen waarop de ‘binnenstadontsluitingslus’ (mag ik even van Brakesteinsma?) getekend is. Bij de Parkeerpolitie kunnen ze vervolgens een parkeervergunning aanvragen voor het dichtstbijzijnde – meestal ver weg – parkeerterrein en waarschijnlijk krijgen ze die vergunning wel binnen een jaar maar eerst moet er veel geld betaald worden. Logisch, dat begrijp ik zelfs. Bloembakken en klimrekken kosten geld en verkeersborden zijn ook duur.

Als ik over dit soort zaken een beetje nadenk – zou ik eigenlijk niet moeten doen, ik ben een veel te simpele boer om de vooruitgang te kunnen doorgronden – dan komen er een aantal vragen naar boven borrelen; wie zitten hier achter, wat zijn dat voor gestoorde gekken, wonen ze hier zelf of juist niet, rijden ze hier ooit door op een motorfiets zonder achtervering, moeten ze hier ooit pakjes afleveren in een gesloten bestelwagen, hebben ze enig idee hoe moeilijk ze het leven van vrachtwagenchauffeurs maken? Nee, nee en nog es nee.
Kunnen we er iets tegen doen? Niet echt, denk ik. Het enige wat ons rest is maar gewoon schijt hebben aan al die kul en doorgassen en proberen nix en niemand te raken. Het ga u goed in deze barre tijden.

Sabrina II

Een paar weken geleden belde Robbie S. mij speciaal om te vertellen dat Sabrina Salerno uit de broek gegaan was in het bijzijn van een fotograaf en dat dit een opwindende fotoserie tot gevolg had die nu te zien is in Newlook. (Attent van em hé?) Voor een van mijn vorige columns waar ik een fotootje van Sabrina bij wilde was hij alle kiosken in Utrecht langs gegaan – ik had gezegd ‘probeer de Muziek Parade of zoiets’ – en toen dat nix opleverde heeft hij met grote tegenzin (?) alle (!) sexbladen doorgenomen (da’s de hoofdredakteur van Bigtwin, hij is aan het werk…) tot hij eindelijk in de Chick een foto vond van dit Italiaanse Monument.)
In dezelfde Newlook staat een reportage over dieren die de liefde bedrijven en die mag je eigenlijk niet missen; neukende herten, neushoorns, kikkers, kamelen, giraffes, beren, bizons, leeuwen, lama’s, kangaroes en zelfs schildpadden en sprinkhanen. Voor de goede orde vertel ik erbij dat schildpadden het dus niet met sprinkhanen doen, alle gefotografeerde dieren beperken zich tot hun eigen soort en voor zover ik het kan bekijken gaat het hier in bijna alle gevallen om hetero sexuele activiteiten. 
De meeste vrouwtjes worden zittend, liggend, dan wel staand van achteren ‘genomen’ zodat ze niet zo gek veel te vertellen hebben. Alleen de vrouwtjeskikker is er voor op haar rug gaan liggen en heeft liefdevol een arm (lees pootje) om haar sexpartner geslagen. Van de neushoorn wordt verteld dat ie meer dan vijftig keer zaad loost in één dame binnen anderhalf uur. Goeiemorgen. Gelukkig is de damesneushoorn net zo degelijk uitgevoerd als het mannetje (nou ja, mannetje) zodat zij al dit geweld kan overleven. 
Een vriendin van een vriendin vertelde dat zij ooit getuige was geweest van de paringsdaad van twee olifanten (gewoon in Artis weliswaar maar toch…) en dat ze daar wel een beetje opgewonden van geraakt was. Zo zie je maar weer dat alles wat leeft & bloeit ons toch altijd weer boeit.

Share this: