BT- 25 November ’88 – sp

Horst de Mof

(mr. G.B.J. Filterkoffie bespreekt de toestand in de motorwereld)

Half augustus, des ochtends even over achten in midden Frankrijk. In de buurt van Montigny-le-Roi stop ik bij een café om te ontbijten. Voor de deur staat een Yamaha V-Max met een kentekenplaat die ik niet thuis kan brengen. De V-Max-piloot zit aan de bar en is de enige gast. Wij groeten elkaar en ik ga aan een tafeltje zitten dat uitzicht op het meer geeft. Na een grote kop koffie en een vaag broodje en de eerste Javaanse Homoboy van die dag ga ik met toilettas naar de wc om ‘de bek te schrobben’. De man aan de bar bestelt in goed Frans en tot mijn grote verbazing zijn tweede (of 3e?) tappilsje. 

Het park waar ik geslapen heb had, in tegenstelling tot de hotelkamer die ik had willen hebben, geen wastafel, dus moet ik hier even van de gelegenheid gebruik maken. De vrouw van achter de bar volgt mij om te kijken of ik de goeie deur neem en zegt als ik de wc binnenga ‘ja, ja, daar kunt u zich scheren’. Dankuwel voor de goede raad maar ik maak zelluf wel uit wanneer ik me scheer, compris? Zeker nooit van Don Johnson en George Michael gehoord…
Terug in de bar begint de V-Max-piloot in het Frans een praatje maar ik begrijp em niet. Drie kromme Franse zinnen later blijkt dat we allebei uit Amsterdam komen. Que la monde est petite. ‘Horst de Mof’ stelt hij zich voor ‘van Moto West’. Ik weet waar die zaak zit maar kom er nooit omdat ze geen Engels of Amerikaans verkopen. Horst biedt me een kop koffie aan en neemt zelf nog een biertje. Hij is gisteravond doorgezakt en is nu bezig zijn nadorst weg te werken. Van de kroeg naar zijn camping was ie gevolgd door de plietsies. Dat lijkt me een typisch Franse kutstreek. Eerst blijven ze je inschenken tot je je eigen voornaam niet meer kunt spellen, pakken je geld en een fooi aan en daarna waarschuwen ze de politie. Horst had mazzel want het liep met een sisser af.

Any fucking way – in dit geval betekent dat Hoe het ook zij – ik was aangenaam verrast de Baas van een Motorzaak tegen te komen Op De Motor (‘k zeg effe nix over het merk) in Het Buitenland. Vrij veel dealers rijden zelf niet (meer) of weinig en weten daarom niet waar het over gaat. Wel verkopen ze je allerlei reut van topkwaliteit die binnen de kortste keren stuk gaat of ze werken aan je motorfiets (soms heb ik geen zin en/of geen tijd of ik kan iets niet) zodanig dat iets vrij snel weer kapot gaat maar natuurlijk niet eerder dan 1000 kilometer van huis.

Noord-Spanje

Samen met de ongelooflijke Kees D. uit A. reed ik een paar jaar geleden door Noord-Spanje. We deden het nog even rustig aan want de afgelopen dagen hadden we gegeten en vooral gedronken als jonge Hemingways. Bovendien waren we met Spaanse dames meegeweest naar hun meisjeskamers. ‘Quiere tomar algo in mi apartimento? Ah se llame eso aujourd’hui?’ (Willen jullie nog even boven komen voor een kopje koffie of zoiets? Oh ja, heet dat zo tegenwoordig?) Kortom nog niet helemaal fit maar wel zo fit dat we later die dag aardig sportief door de Pyreneeën zouden gassen. Eerst even stoppen om te kijken of de Norton (en de Yamaga 880 van Kees D.) nog olie nodig hadden. Daarvoor moet de dubbele fietstas eraf en toen kwam de linker schokbreker in beeld die van onderen bijna niet meer vast zat. De motor zaak die de nieuwe schokbrekers gemonteerd had, had achter de moer niet de grote ring gedaan die de schokbreker op zijn plaats moet houden. Je hoeft geen Gerard Croiset te heten om te voorspellen wat er had kunnen gebeuren. Bijna onnodig u te vertellen de mannen van die zaak weinig reden (rijden?) en zich niet realiseerden dat reparaties Goed moeten gebeuren en anders beter niet.

Nou hoeven dealers van mij geen Parijs-Dakar te rijden, maar als ze gewoon met hun eigen merk op vakantie gaan en zo hun eigen reparaties/modificaties/accessoires testen, dan maakt ze dat al gauw tot de Betere Dealers.

ICFHR

De ICFHR (International Club of Famous Harley Riders) begroet zijn eerste lid in Spanje; niemand minder dan koning Juan Carlos, die met zijn hoofd de Spaanse postzegels verfraait, mag zich verheugen opgenomen te zijn in de gelederen van deze zeer exclusieve club. Hij weet dat nog niet maar ik zal hem zo gauw mogelijk schrijven. Betrouwbare bronnen in Spanje meldden dat Juan in het bezit is van een ’53 Panhead.
Afgewezen als aspirant-lid is de Spaanse buurman van George Baker. (George woont in Spanje en heeft een buurman die sinaasappels plukt.) De buurman zal er begrip voor op moeten brengen dat we daar niet aan kunnen beginnen.


Nogmaals: Deze column kan nooit een onderwerp volledig behandelen. Los van de vraag of ik daar überhaupt toe in staat ben is daarvoor op één pagina altijd te weinig ruimte. Zo zijn er bijvoorbeeld vast wel een paar goede Bonnevilles waaraan weinig gesleuteld hoeft te worden, er zijn vast wel een paar redelijk denkende (en snel tiepende) politiemannen & vrouwen (hoewel?) en er zijn natuurlijk ook goede motordealers die zelf niet (meer) rijden. Er zijn waarschijnlijk zelfs wel dealers die wel per motor reizen en toch niet begrijpen waar het over gaat. Dank u wel.

Share this: